Weddings and Portraits by Yiannis Alefantou

ειναι αραγε αυτος ενας τιτλος που θα προβληματιζε?

και αν ναι προς ποια πλευρα?

ειναι η φωτογραφια και ειδικα η φωτογραφια γαμου προς πωληση? πως καλεισαι να υπερασπιστεις απεναντι στον πελατη ζευγαρι μια πωληση για κατι που ακομη δεν εχει συμβει?

πως η φωτογραφια γαμου ακυρωνει οτιδηποτε θα μπορουσε να αφορα το still life, editorial, interior κτλ.  σαν ειδος φωτογραφιας?

πως κοστολογειται η ματια ενος φωτογραφου γαμου? ποσο θα μπορουσε να κοστιζει η εμπειρια που ζεις μεσα απο το βλεμα ενος ανθρωπου που δεν κανει απλα μια καταγραφη αντικειμενου? ενος μοντελου, ενος κτιριου.

πια ειναι η ευθυνη του, οτι βλεπεις συμβαινει μια και μονο φορα? ποιες ειναι οι δυσκολιες που υπαρχουν σε 10 ωρες φωτογραφισης με 350-600 καλεσμενους αλλαζοντας συνεχεια τοποθεσειες και χωρις σταμπιλαρισμενα σημεια φωτισμου?

εχετε ιδεα ποσες τετοιες ερωτησεις μπορω να γραψω? κατεβατα!

αρκετοι νομιζω πως οχι.

και πως βεβαια να το ξερετε οταν ολα ποια εχουν φορεσει μια τιμη και αυτο ειναι. πως να δειτε το διαφορετικο οταν η αγορα καταπνιγεται απο μια φλατ διαθεση να τα ισοπεδωσει ολα? πως να ξεχωρισει καποιος οταν ο καθε τυχαρπαστος χωρις καμοια ευθυνη και με κινητρο το χρημα εχει βγει εκει εξω αυτοαποκαλει τον εαυτο του καλλιτεχνη και με παραμασχαλα το photoshop και με το αυτοματο στο χερι (φωτογραφικη μηχανη) γαζωνει τον οποιο βρεθει μπροστα του?

ποιος απο εσας ξερει οτι απο πρωταγωνιστης θα βρεθει κομπαρσος στον παγκο.

ακομη και το perl harbor θα φτασει να μοιαζει πτεσμα στην ιστορια μπροστα σε αυτο που συμβαινει στην φωτογραφικη Ελλαδιτσα. γεμισε ο χωρος αλεξιπτωτιστες, καμικαζι.

ποιος αραγε απο εσας ξερει οτι ο γαμος σας καλυπτετε απο τον ταμια της ΔΕΗ η τον αποθηκαριο του ταδε οργανισμου. πραγματικα το εχετε ποτε παρει χαμπαρι?

φανταζομαι το υφος σας οταν θα βρεθηκατε μπροστα σε ενα τετοιο σκηνικο. μεχρι να το καταλαβατε θα υπηρχε ενα κενο. αλλα μην ανησυχειτε πιστεψτε με, ναι ειχατε δικιο ηταν ο φωτογραφος σας.

θα αναρωτιεστε ποιοι φταινε για αυτο. γιατι δεν γινεται κατι. ποιος δεν το σταματα.

ολοι εχουν ευθυνη! ολοι! ακομα και εμεις που λεμε τον εαυτο μας επαγγελματια!!!

και πως να μην την εχουμε οταν οι πρωτοι που δωσαν τροφη στους πειρατες ειναι τα ιδια τα φωτογραφια. συνεργεια τα ονομασαν. ακου συνεργεια! απο που και ως που βρεθηκανε να βγαινουν 5-7 συνεργεια και να φωτογραφιζουν.

απο ποτε η ελλαδα ηταν τροφομανα απο φωτογραφους? λεει πουθενα στην ιστορια της ελλαδας οτι εχουμε ριζες απο γενειες φωτογραφων που σπειραν γενειες και γενειες μετα? ειναι δυνατον αυτο?

το σιγουρο ειναι οτι καταγομαστε απο πληθος κουτοπονηρων, εκμεταλευτων, λοποδυτων χωρις καμια ειλικρινια ανθρωπων.

και αν αυτα που γραφω φαινονται σκληρα πιστεψτε με η φωνη ενος ζευγαριου καμενου ειναι πολυ πιο σκληρη απο αυτα που εγω γραφω αυτη την στιγμη. εκει ομως ερχετε και η δικη σας ευθυνη.

εγω αποφασισα καθε φορα που κατι με πνιγει να μιλαω. δεν φορεσα ποτε τα καλα μου για να αρεσω. δεν χαιδεψα κανενα και οσο μπορω δεν θα το κανω. δεν σκεφτηκα ποτε την παρτυ μου.  εριξα εκατονταδες φορες και ριχνω τον εαυτο μου για να ειμαστε ολοι καλα. δεν επελεξα τα βορεια προαστια αλλα αφησα τον εαυτο μου να ταξιδεψει στα μικροτερα ανθρωπινα χωρια. δεν χαιδεψα κανεναν λεγοντας του μαλαγανιες.

και ισως για αυτο δεχτηκα την μεγαλυτερη, την πιο ζεστη, τρυφερη γεματη αγαπη και θαλπωρη αγκαλια.

και σας ευχαριστω ολους για αυτο.

οσοι απο εμας καλουμαστε να φωτογραφισουμε τις στιγμες σας. οσοι νοιαζομαστε να δουμε λιγο πιο βαθεια. οσοι αγαπαμε αυτο που κανουμε. οσοι κοιταμε μαζι σας τις αγωνιες σας για το μελλον ειμαστε εδω για να ζησουμε αυτη την εμπειρια μαζι. ποσοι ειναι αυτοι που αναγνωριζουν τι υπαρχει η τι μενει πισω απο το euro που κατακλιζει τα παντα.

ποσο στοιχηζει τελικα η εμπειρια? το γελιο? η αγκαλια? η στιγμη? το δακρυ? η αναμνηση? η δυναμη του να θυμαστε?

ποσο?

οπως λενε και οι φιλοι μας οι αμερικανοι σε 20 χρονια απο τωρα η γευση της τουρτας θα εχει πια χαθει. το φορεμα θα εχει μπει στο κουτι. το μονο που μενει ειναι οι αναμνησεις και οτι μπορει να τις κρατησει ζωντανες.

προχθες ημουν μαζι με ενα ζευγαρι που παντρευτηκε το 2009 και η νυφη μου ειπε το εξης. “οταν γιαννη καναμε το ραντεβου με το που εκλεισε η πορτα γυρναω και λεω οτι εγω τα χρηματα αυτα δεν τα δινω με τιποτα. δεν υπαρχει περιπτωση να πληρωσω τοσα γιατην φωτογραφια. οταν αρχισα να συγκρινω, οταν μπηκα στα site οταν ειδα τι υπαρχει τρυγυρω καταλαβα οτι ισως τελικα αξιζει να συνεργαστουμε. τωρα ομως που ολα εχουν γινει. αν τωρα μετα απο αυτο που ζησαμε μου ελεγες οτι θελω και 3000 ευρω για την φωτογραφια, τωρα θα στα εδινα κατευθειαν χωρις δευτερη κουβεντα.”

ποσοι μπορειτε να παρετε κατι απο αυτο. ποσοι πιστευετε απο πριν σε κατι που ερχεται μετα. και ποσοι εισαστε διατεθειμενοι να το ζησετε? γιατι η συμμετοχη ειναι ενας παραγοντας που καποιοι δεν το λαμβανουν υποψιν.

ειμαι ενας STORYTELLER και μου αρεσει. ισως σε εμενα να μην δειτε ποτε φωτογραφιες στυλιζαρισμενες, νυφες με στρωμενο νυφικο, πορτραιτα ζυγισμενα και τελος παντων οτιδηποτε προσπαθει να φορεσει η αγορα τα τελευταια χρονια. ομως αυτο ειναι που μου αρεσει, αυτο υποστηριζω, αυτο πιστευω και μαζι θελω και τα ζευγαρια μου.

και εξαλου υπαρχουν τοσοι αλλοι συναδελφοι μου εκει εξω που κανουν τοσο καλα αυτο. εμενα αφηστε με να ζω μεσα απο τον φωτογραφικο μου φακο ανακαλυπτωντας και καταγραφωντας αυτες τις στιγμες που για καποιους απλα δεν σημαινουν και τιποτα.

για μενα ομως ειναι το παν.

ειναι το πρωτο post για το 2010. και οπως με λεει και ο φιλος μου ο george michalas “αλεφαντου ο συγγραφεας”, δεν θα σας αφησω ετσι και φωτογραφιες θα ποσταρω αλλα και να κανω μια υπενθυμιση σε οσους δεν το εχουν ακουσει μεχρι στιγμης…

DAVID BEACKSTEAD IN GREECE…FOR REAL

σε λιγοτερες απο 10 μερες ενας απο τους μεγαλυτερους φωτογραφους γαμου του κοσμου θα μας κανει την τιμη να περασει το κατωφλι της Ελλαδας. και μιλαμε για τον αμερικανο David Beckstead. τον φωτογραφο που εχει καταφερει να κανει τον ονειρο πολλων πραγματικοτητα.

κανει 10 μυστηρια τον χρονο. ταξιδευει απο ακρη σε ακρη της γης στην κυριολεξια. ζει απομωνομενος με την οικογενεια του σε ενα μαγικο μερος και μας χαριζει χρονια τωρα φωτογραφικη εμπειρια περα απο τα ορια.

φυσικα υπευθυνοι για την εμειρια που προκειται να ζησουμε δεν ειναι αλλοι απο την οργανωτικη ομαδα του pws που καταφερε να πεισει τον Beckstead να ερθει μεχρι την Ελλαδα. και αυτο μας τιμαει και με το παραπανω. ακουγα τις προαλες σε ενα poadcast στο ιντερνετ να περιγραφει το πως περιμενει για το ταξιδι αυτο στην Ελλαδα και ενοιωσα περηφανος.

ξερετε το να ακους την λεξη GREECE και μαλιστα απο το στομα τοσο φτασμενων στο παγκοσμιο χωρο φωτογραφων, δεν ειναι και λιγο,  φυσικα δεν θα ξεχασω το ποσο επηρεαστηκα πριν μερικα χρονια βλεπωντας για πρωτη φορα τον Beckstead σε dvd να φωτογραφιζει.

το εχω πει και θα το ξαναπω η γνωση που λαμβανουμε δεν μπορει να κοστολογηθει, ειναι ανεκτιμητη, αν μεταξυ μας θελουμε σεβασμο, αν απο τα ζευγαρια απαιτουμε να ειμαστε στις επιλογες τους χρειαζομαστε κατι απο την γνωση αυτον τον ανθρωπων και κατι απο την ανθρωπια που σε αρκετους απο εμας εκει εξω λειπει εδω και καιρο.

για οσους δεν το ηξεραν ισως δεν ειναι αργα να κλεισουν θεση και απο οτι ξερω 25-26 ιανουαριου θα ειναι Αθηνα και 28-29 Θεσσαλονικη. για περισσοτερες πληροφοριες μπορειτε να δειτε και στο www.thessalonikiphoto.gr το οποιο ενημερωνει για τα σεμιναρια που γινονται.

επεισης για οσους το πιστευουν ετοιμαστειτε για καυτη χρονια φωτογραφικα μιας και θα δουμε ROBERT BALASCO, NICK GHIONIS, MEGALOUDIS ισως ξανα RYAN SCHEMBRI με 5νθημερο αυτη την φορα (αυτο χρειαζεται και επιβεβαιωση απο το pws) μιας και το εχω δει στο site του Ryan προς το παρον. οπως και ξερω οτι και ο Nick Ghionis ερχεται για 5θημερο που ομως ειναι ηδη κλεισμενο (νομιζω).

να ευχηθω σε ολους καλη χρονια. αν σας κουρασα συγνωμη. βεβαια οσοι με επισκεπτεστε συχνα εισαστε συνηθισμενοι σε τετοια κειμενα.

και τωρα φωτογραφιες  απο των γαμο του Χρηστου και της Γεωργιας…στην μεση των Χριστουγεννων τι πιο ομορφο να γινεσαι και κοματι μιας ιστοριας αγαπης.