οταν καλεισαι να postαρεις την τελευταια μερα του χρονου αναρωτιεσαι αν το θεμα του post θα επρεπε να αφορα τον χρονο που φευγει η τον χρονο που ερχεται.
αποψε δεν ειμαι καλος στον λογο.δεν ξερω μου ειναι δυσκολο να εχω καθαρη σκεψη.φταει το οτι τον τελευταιο καιρο εχω κουραστει περισσοτερο απο οσο αντεχω?φταει γιατι προσπαθω να ξεφυγω απο το να ειμαι αποψε συναισθηματικος?
το σιγουρο ειναι οτι κοιτωντας πισω βλεπω ισως την πιο δυνατη χρονια των τελευταιων χρονων.βλεπω στιγμες μοναδικες και φερνοντας τις εικονες μεσα απο την περιοδο της επεξεργασιας αναρωτιεμαι αν πραγματικα ημουν και εγω εκει.
προσπαθησα τις τελευταιες μερες, μεχρι και εχθες αν δεν κανω λαθος, να εχω δωσει στα ζευγαρια που παντρεψα κατι απο το γαμο τους.κατι που να μπορουν να το μοιραστουν με τους δικους τους.και παρολη την ταλαιπωρια ομολογω οτι αυτες ειδικα τις τελευταιες μερες με ανταμοιψατε με το παραπανω.τα τηλεφωνα χαρας,τα δακρυα ,οι αγκαλιες, τα ευχαριστω ακομη γυρνανε μεσα στο κεφαλι μου.
περασα μια χρονια εντονη.με δοκιμασιες και στην εργασια μου αλλα και στην πρωσοπικη μου ζωη.ειδα τους ανθρωπους που με στηριζουν να φτανουν στα ακρα μαζι μου.προσπαθησα να βρω ισοροπιες σε μια περιοδο που ανετα θα μπορουσα να χασω τα λογικα μου.
ενοιωσα αγαπη απο τον κοσμο.πολυ αγαπη.ενοιωσα πονο.ενοιωσα θυμο.εκλαψα.και ακομη κλαιω.τις περισσοτερες φορες απο χαρα.ενοιωσα μοναδικος και την ιδια στιγμη ασημαντος.ενοιωσα τα ποδια μου να μην με κρατανε.ενοιωσα δυνατος οσο ποτε.
ειδα ανθρωπους στην χαρα τους.μεσα απο τον πονο τους.ειδα παιδια να γελανε.και ειδα μεγαλους να κανουν σαν παιδια.γνωρισα ανθρωπους που δεν θα ηθελα να ξαναδω.και ειδα οικογενειες ευλογημενες απο τον θεο.
μοιραστηκα τον πονο.την χαρα.τον προβληματισμο και την αγωνια.μοιραστηκα μυστικα.μοιραστικα στιγμες σιωπης.στιγμες αγαπης.μοιρασα γελιο.πολυ γελιο.παρα πολυ γελιο.και πηρα κατι μοναδικο.
εκανα φιλους εκει που δεν ειχα.εκανα καινουργια ξεκινηματα.εκανα λαθη.πολλα λαθη.και μεσα απο αυτα εμαθα.εκανα φιλους μοναδικους.
και σκεφτομαι οτι απλα ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
ελπιζω να σταθηκα ανταξιος των οσων μου δωσατε.και επειδη τα ποστ που κατα καιρους κανω χωρις φωτογραφιες αφορουν καποιον προβληματισμο μου η καποιο παραπονο μου σημερα θελησα να γεμισω αυτο το post με εικονες απο μικρους ηρωες.μικρα πλασματακια που φετος ειδα με τον φακο μου ειτε μεσα απο την βαπτιση τους ειτε μεσα απο μια φωτογραφιση.
ας κανουμε μια προσευχη για τα παιδια.για τα παιδια ολου του κοσμου.ας μην εχουμε να σκεφτομαστε αρνητικα για οτιδηποτε φευγει.ας μαθουμε να γινομαστε καλυτεροι ως ανθρωποι και αυτο ας το μαθουμε μεσα απο τα ιδια τα παιδια.
ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ,ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΙΑ.ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΕΤΟΣ ΔΩΣΤΕ ΒΑΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ.ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ.
ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
και επειδη τα παιδια μου αν δουνε το συγκεκριμενο post θα νοιωθουν οτι κατι λειπει θελησα να το καλυψω με το καλυτερο τροπο.
7 comments